Przykładem może być Zakon Syjonu – jedna z najważniejszych organizacji w książce pod tytułem „Kod Leonarda da Vinci”. Jest to niepotwierdzony historycznie zakon działający rzekomo na terenie Europy od 1099 do XVII wieku, swoim charakterem przypominający masonerie.  Dan Brown swoje informacje na temat Zakonu Syjonu zaczerpnął z książek Richarda Leigha i Michaela Baigenta Henry’ego Lincolna pod tytułem „Święty Graal, Święta Krew” i „Testament Mesjasza”.

Jeko przykład podaje się również to, iż Dan Brown w swojej powieści podaje, że piramida za Luwrem składa się „dokładnie z 666 kawałków szkła”, podczas gdy jest ich 673. Greckie olimpiady natomiast nie opierały się na ośmioletnim cyklu ze względu na planetę Wenus, jak napisał Brown, lecz na cyklu czteroletnim i poświęcone były Zeusowi.

Najbardziej jednak szokującą tezą zawartą w „Kodzie Leonarda da Vinci” jest małżeństwo Marii Magdaleny z Jezusem oraz ich potomstwo, które rzekomo dało początek francuskiej linii królewskiej.

Dan Brown ukazuje również w swojej książce gnostyków jako pierwotnych chrześcijan, których wyparło późniejsze, nowotestamentowe chrześcijaństwo. Brown twierdzi, że pierwsi chrześcijanie (nawet apostołowie) uważali Jezusa za śmiertelnego człowieka, a pogląd o boskości Chrystusa zdominował chrześcijaństwo dopiero w IV wieku.

Te i inne twierdzenia oraz tezy zawarte w powieści „Kod Leonarda da Vinci” wywołały liczne kontrowersje i dyskusje oraz stały się inspiracją do powstania licznych książek starających się wyjaśnić jak było naprawdę.

Tanie książki na temat „Kodu Leonarda da Vinci” czy też Zaginionego symbolu można znaleźć sprzedawane w zestawach razem z powieściami Dana Browna.